Kids4Kids Peru (2)

Het vriendenboekjesproject van Inez Köhler is ook in Peru met groot enthousiasme ontvangen! Dit project is bedoeld om basisschoolkinderen uit Nederland en Peru met elkaar in contact te brengen. Dit doet zij door de uitwisseling van vriendenboekjes (zie onderstaand artikel 'Kids4Kids Peru (1)').

Inez heeft na haar terugkeer uit Peru weer een bezoek gebracht aan de Wilhelminaschool in Rijnsburg, de Jenaplanschool in Oegstgeest en de Emmaüsschool in Voorhout, om de leerlingen die met zoveel enthousiasme aan dit project hebben meegewerkt de door de Peruaanse kinderen gemaakte vriendenboekjes te overhandigen.


"Ik ben net terug uit Peru waar ik twee fantastische maanden heb gehad en weer volop heb genoten van de bevolking en haar cultuur. In Cusco heb ik verschillende scholen benaderd voor mijn vriendenboekjesproject 'Kids4kidsPeru'. Veel scholen waren enthousiast over het project maar zaten vast aan een strikt leerprogramma waar mijn project op de korte termijn niet zomaar inpaste. Sommige scholen liepen zelfs achter op hun leerschema. Toch is het gelukt om in die paar weken tijd een aantal scholen te vinden die het project wel tussendoor wilden doen. Uiteindelijk had ik zelfs te weinig boekjes dus dat is iets voor een vervolgbezoek.

Enthousiaste kinderen vanaf 8 tot 12 jaar en iets ouder hebben met veel plezier aan de vriendenboekjes gewerkt! Het was een hele klus om van ieder kind een foto te maken en te laten afdrukken. Eén foto voor het vriendenboekje en één voor de kinderen zelf, want veel kinderen hadden niet eens een foto van zichzelf!
Met de voor hen aangeschafte kleurpotloden (dit was al een feest op zich) hebben ze tekeningen gemaakt voor in het boekje.

Voor elk schooltje heb ik naast tekenmaterialen ook spelmaterialen zoals voetballen, hoepels en springtouwen aangeschaft. Bij Humberto Luna, een school met 4000 leerlingen, moest ik de materialen aan directrice Matilde geven die er voor zou zorgen dat het bij de groepjes zou komen, die aan het project hadden meegewerkt. Wel jammer want ook daar had ik graag die blije gezichten willen zien.



Bij de andere kleinere projecten werd het overhandigd waar de kinderen bij waren. Het was echt waanzinnig leuk om te zien hoe de kinderen reageerden en hoe blij ze ermee waren! Bij een project, Way Nargocha, dat ligt in het plaatsje Tambomachay in de bergen, werd zelfs een welkomstlied gespeeld en een afscheidsceremonie gegeven bij het weggaan. Een groepje jongens in plaatselijke klederdracht speelden panfluit onder leiding van de leraar, Kike Pinto en de meisjes dansten er zingend en lachend omheen.



Een ander project, Señor de Huanca, ligt in Patabamba en hoog in de bergen bij Cusco. Hier kunnen kinderen uit de omgeving huiswerk maken en worden hier altijd opgevangen.  Marcos en Frida (een Peruaans echtpaar) zijn de oprichters van dit bijzonder leuke project.



Bij mijn laatste bezoek aan dit project trof ik een grote chaos aan naast hun gebouw.
Een paar dagen daarvoor waren er 's nachts 7 huizen verdwenen. De huizen waren ingestort omdat de aanhoudende harde regen de grond onder deze huizen had weggespoeld. Gelukkig geen gewonden, maar wel een enorm trieste aanblik. De gezinnen die nu geen dak meer boven hun hoofd hadden, konden tijdelijk in de bibliotheek van het project slapen, maar moesten overdag wel buiten in de open lucht verblijven.
Volgens de leiders van 'Señor de Huanca' hebben ze minstens US$ 10.000 nodig om nu eerst zeven goede funderingen van beton te storten. Zo zie je hoe simpel deze mensen eigenlijk wonen, gewoon op de aarde bouwen zonder betonnen fundering met alle gevolgen vandien. Het zal dus nog wel een hele tijd duren voordat deze gezinnen weer een normaal dak boven hun hoofd hebben.



Van de Jenaplanschool in Oegstgeest had ik ook nog oude voetbalkleding meegekregen. Deze heb ik in Cusco aan het project 'Runakunaq Wasin' gegeven, waar veel vrijwilligers werken. Dit project ligt in een achterstandswijk in Cusco en begeleidt voornamelijk de vele straatkinderen uit deze wijk. Luz Marina Arias, de directrice, was erg blij met de voetbalkleding, voetbal en andere spelmaterialen die ik ook voor hen had meegebracht. Voetbalkleding zijn de kinderen echt gek op en is hier dus ook altijd welkom!

 
Heel leuk was het om te horen dat een Nederlandse vrijwilliger zo enthousiast was over mijn project dat hij de gevangenen in een jeugdgevangenis in Cusco, waar hij op dat moment stage liep, ook vriendenboekjes heeft laten maken om deze uit te wisselen met de leerlingen van zijn oude middelbare school!

Verder heb ik goede kontakten gelegd voor vervolgprojecten en heb ik een bijzonder aardige Peruaan ontmoet die bereid is en mogelijkheden heeft om mij te helpen bij het verwezenlijken van mijn droom..... het bouwen van een creativiteitscentrum in Cusco!

Trefwoorden voor dit centrum zijn: Creativiteit, Communicatie en Continuïteit.
Het lijkt ons geweldig om dit samen te kunnen realiseren voor de kinderen van Peru.
Het is van belang dat kinderen leren zich creatief te uiten door hen in aanraking te laten komen met verschillende disciplines zoals schilderen, beeldhouwen, kleien, gedichten of verhalen schrijven, koken, naaien, timmeren, dansen, zingen. Kortom alles wat je op creatief gebied kunt bedenken.
Communicatie is daarbij van groot belang, waardoor ze uit hun isolement kunnen komen en kunnen ontdekken wat er nog meer is. Heel belangrijk is daarbij ook te zorgen voor continuïteit. Dit door middel van het overdragen van verschillende vaardigheden en taken aan de Peruaanse docenten, die het dan verder kunnen voortzetten."


Inez Köhler / 15 juni 2008.