|
naar
ART-inez
Email
info@art4peru.nl
Telefoon
0252 - 22 49 95
| |
|
PROJECT 2009 |
Schilderen in Cusco en
Ayacucho (Peru)
|
|
Kinderproject Cusco
Allereerst heb ik bij de stichting Cedna/Vilcabamba een schilderproject
gedaan.
Helaas was er maar een super klein lokaal voor deze
activiteiten beschikbaar. De kinderen zaten tegen elkaar aan en moesten
met hun verfbordjes op schoot zitten, wat niet echt handig werkt.
Ze vonden het gelukkig heel erg leuk en het was zo geweldig om te
ervaren hoe de kinderen hiervan hebben genoten!
Ik had graag nog wat langer met hen gewerkt maar dat paste helaas niet in
het programma van Cedna. Voor dit soort creativiteit is er in het
algemeen te weinig ruimte, tijd en geld.
Gelukkig zijn er nog genoeg plekken waar de stichting terecht kan en waar ze
heel blij zijn als er enige creativiteit zoals schilderen
kan worden georganiseerd!
In Peru is het net zoals in andere landen waar armoede heerst meer een
kwestie van overleven en komt creativiteit op de laatste plaats terwijl
ik als kunstenaar juist vind dat dit voor de ontwikkeling van kinderen
broodnodig is.
Middelbare schoolmeisjes gaan net als de basisschoolkinderen in een
uniform naar school.
Elke school heeft zo zijn eigen kleur.
|
Kinderproject in Ayacucho
De stichting Los Cachorros in Ayacucho is een opvangproject van
straatkinderen. Deze kinderen leven op straat, slapen in de rivier die
grotendeels droog staat en komen uit problematische gezinnen waar dingen
zoals drank, misbruik en geweld niet ongewoon zijn. Een aantal van hen
snuiven zelfs lime waar ze maar moeilijk van af kunnen komen. Het was
voor mij een bijzondere ervaring om met hen te schilderen.
De meeste kinderen hebben nog nooit met verf gewerkt, alleen met
kleurpotlood. In het begin was het wel even wennen maar langzamerhand
zag je hun kopieergedrag een beetje veranderen en kregen ze het mengen
van verschillende kleuren verf al aardig onder de knie. Voor dit soort
kinderen blijkt het schilderen een ideale uitlaatklep en helpt hen bij
het verwerken van hun problemen.
Ik vond het heel bijzonder dat Alanya, de oprichtster van Los Cachorros,
mij na mijn terugkeer in Nederland vertelde dat zij er alles aan zal
doen om dit schilderen wekelijks te laten voorzetten, hetzij door
vrijwilligers of zoals ik haar had voorgesteld door leerlingen van de
Kunstacademie, die op zo'n manier dan gelijk een stage kunnen lopen!
In Ayacucho wordt op 20 november net als op andere plaatsen in de wereld
de dag van het recht van het kind gevierd. Er zijn dan allerlei
optochten van kinderen die met spandoeken lopen met allerlei leuzen.
Er worden op deze bijzondere dag allerlei feestelijke activiteiten
georganiseerd.
|
(Reisverslag
van Inez Köhler)
|
Nieuws zaterdag 5 december 2009
NOG ÉÉN DAG QUITO EN DAN WEER NAAR HUIS
Het eind van mijn projectreis in Zuid-Amerika is in zicht.
Morgen 6 december vlieg ik rechtstreeks met de KLM naar Amsterdam waar
mijn mannetje mij op staat te wachten.
De 10 daagjes vakantie in Quito zijn goed bevallen. Het klimaat is
uitermate lekker op een dagelijkse fikse regenbui na. Tja, het is hier
tenslotte winter!
Mijn kinderproject bij Los Cachorros in Ayacucho was een succes. De
(zwerf)kinderen hebben naar hartelust geschilderd en de resultaten waren
boven verwachting. In het begin was het veel kopiëren geblazen, maar bij
elke les merkte ik dat ze meer durfden en veel meer los kwamen en daar
doe je het tenslotte ook voor.
Het is uitermate belangrijk voor deze kinderen om zich te kunnen uiten
en hopelijk krijgt het een vervolg!!!
Wat ik niet verwacht had, was dat er de laatste dag dat ik schilderles
gaf een afscheidsfeestje voor mij was georganiseerd en er werd door de
kids muziek gemaakt en gezongen! De muur was behangen met mooi
tekeningen en mijn naam stond op de muur met een bedankwoord erbij.
Van Alanya, directeur van Los Cachorros, kreeg ik een speech en van alle
medewerkers en alle kinderen kreeg ik een oorkonde kado. Deze oorkonde
is een beschreven lederen vel met een lied erop en dank namens alle kids
en personeel. Een fantastisch iniatiatief! Dit is een goede herinnering
aan de tijd dat ik in Ayacucho heb doorgebracht. Het krijgt een
ereplaatsje in mijn atelier!
Ik hoop van harte voor deze kinderen dat
de schilderles een vervolg krijgt!
|
Nieuws dinsdag 17 november 2009
KLEURRIJKE KERSTKAARTEN VAN DE KINDEREN
VAN LOS CACHORROS
In december zijn er mooie kleurrijke kerstkaarten te koop die zijn
gemaakt door de zwerfkinderen van Los Cachorros!
Ik heb de afgelopen weken met diverse groepjes zwerfkinderen van Los
Cachorros geschilderd.
De vooruitgang is echt zichtbaar en deze week heb ik de kinderen
kerstkaarten laten maken.
In het begin lieten ze nog veel witte plekken in hun werk zitten, maar
nu raken de tekeningen al aardig gekleurd en er zijn nog nauwelijks open
plekken te bespeuren. Langzaam maar zeker raken ze een beetje vertrouwd
met het schilderen en ze vinden het ook echt waanzinnig leuk om te doen!
De verf is bijna op en ik moet weer nieuwe kopen. Dat is best moeilijk
hier in Ayacucho, want er is haast niets anders op dit gebied te krijgen
dan alleen kleurpotloden. Acrylverf kun je hier alleen bij de Academie
Belles Artes kopen en die is dan heel duur! Ook schildersdoekjes zijn
erg prijzig! Maar bij de laatste schilderles krijgen ze allemaal een
mooi schildersdoekje van mij cadeau die ze dan boven hun bed kunnen
ophangen!
Vrijdag is het de dag met de tien rechten van het kind en woensdag ga ik
in het centrum met de kinderen een mooie muurschildering maken op een
muur die beschikbaar wordt gesteld voor deze dag. Een echte happening
voor ze!
Van de mooiste kleurige tekeningen zoek ik er vervolgens een paar uit om
kerstkaarten van te laten drukken. De kerstkaarten van deze kinderen
zullen dan begin december te koop zijn.
De opbrengst daarvan gaat dan vervolgens weer naar naar Los Cachorros!
Dus lieve mensen, als je dit bericht leest, koop dan een pakje kaarten
van deze kids, por favor!
Deze kerstkaarten zullen verkrijgbaar zijn via deze website
www.art4peru.nl en in Galerie Art-inez, Herenstraat 110 te Voorhout.
Namens de kinderen van Los Cachorros alvast
MUCHISIMAS GRACIAS !!!!!
|
Nieuws dinsdag 10 november 2009
Inmiddels zit ik alweer even in Ayacucho, een stadje dat tussen Lima en
Cusco ligt. Het is hier iets minder hoog dan in Cusco, ongeveer 2.800
i.p.v. 3.360 meter. En het is hier een stuk warmer omdat het iets minder
hoog ligt.
Af en toe ´s nachts een enkele onweersbui, maar overdag is het hier echt
tropisch! De Peruanen zelf vinden het niet fijn, maar ik geniet iedere
dag van het heerlijke klimaat!
Vanuit Cusco moest ik eerst naar Lima vliegen en toen weer een stuk
terug. Er gaat maar één keer per dag, heel erg vroeg in de ochtend, een
vlucht naar Ayacucho. Erg onlogisch, maar een verbinding die nog slecht
is ook.
Ik heb nog overwogen om met de bus te gaan, maar dit werd mij van alle
kanten afgeraden! Het is een slechte en onverharde steile weg met
hobbels en gaten, hoog door de bergen, en de reis duurt minstens 20 uur
tot 25 uur.
Dit klonk voor mij niet zo aantrekkelijk, dus dan maar vliegen.
Het is hier bovendien veel minder toeristisch en ook veel simpeler. Geen
toeristenwinkeltjes zoals in Cusco, maar wel veel kleine bedrijven zoals
timmerbedrijfjes, naaiwinkeltjes, schoenmakertjes, kledingwinkeltjes,
telefoonwinkeltjes zoals Claro en Movistar en andere
handvaardigheidsbedrijfjes, die vaak in een kleine en simpele ruimte
zitten !
In het midden van Ayacucho is een groot plein met een restaurantje, een
informatiecentrum Peru, een hostal en kleine winkeltjes met daarachter
vaak een binnenplaatsje.
Rondom de Plaza zijn de huisjes gebouwd van de bewoners van Ayacucho. Je
waant je in een tijd van 50 jaar terug.
Buiten op straat zie je de vrouwtjes zitten met hun sinaasappels,
groenten en fruitstalletjes uitgestald. Er is ook een grote overdekte
Mercado waar je alles kunt kopen van vlees, groenten, heerlijke
vruchtensapjes, kleding, aardappels, allerlei granen, bonen en noten tot
plastic tafelkleden. Op zaterdag is er een grote vismarkt waar je voor
een prikje grote zalmen, enorme tonijnen en andere vissen kunt kopen.
Afgelopen zaterdag stonden de mensen in de rij voor een kop soep, want
er was iemand met een gigantische pan kreeftensoep, wat hier niet zo
gewoon is.
Mijn project bij Los Cachorros gaat goed!
De kinderen zijn enthousiast en dat is voor mij belangrijk!
Ik werk met verschillende groepen in drie fases, t.w.:
1. De straat en zwerfkinderen.
Straatwerkers proberen contact te leggen met deze kinderen en achter hun
problemen te komen.
2. De nachtopvang.
Deze nachtopvang is vooral voor de zwerfkinderen die veelal in de rivier
en op straat slapen. Deze rivier is droog en is bezaaid met vreselijk
veel plastic en huisvuil. Deze kids worden door Los Cachorros
opgevangen.
3. De permanente opvang.
Deze kinderen wonen hier dan permanent en krijgen onderwijs en tevens
huiswerkbegeleiding.
Vaak is de achtergrond van de straatkinderen niet bekend en is het erg
moeilijk daar achter te komen. Niet alle kinderen praten over hun
verleden en hun problemen. Toch komt men dit vroeg of laat te weten. Het
zijn vaak kinderen zonder structuur en ze hebben geen remmingen. Deze
week waren er bijvoorbeeld twee kinderen die weggelopen zijn en weer de
straat opgaan en weer Lime gaan snuiven, want ze kunnen de structuur
niet aan en willen hun vrijheid! Toch komen ze vaak weer terug.
Er is hier ook pyschologische begeleiding en een maatschappelijk
werkster aanwezig. De leeftijden van de kinderen varieren. Ik denk vanaf
7 of 8 jaar tot zo´n beetje tot en met de puberteit. Het is leuk om te
zien hoe deze kinderen toch genieten van het schilderen als ze bezig
zijn. Dit geeft hen toch het zelfvertrouwen dat ze iets kunnen en ze
zijn dan even trots op zichzelf.
Creativiteit is iets waar het hier in Peru echt aan ontbreekt.
Er wordt nog steeds volgens vaste ouderwetse patronen gedacht en
gewerkt. Ik vind het fijn deze kinderen op weg te helpen zichzelf te
leren uiten door middel van het vrije schilderen, door een bepaalde
methodiek toe te passen waardoor ze zich op den duur vrijer kunnen
uiten.
|
Nieuws donderdag 22 oktober 2009
Vandaag ben ik met Cora Staats van het project Cedna naar het
kindermuseum geweest in Cusco.
Een Amerikaanse dame, Laura Russel, is achttien jaar geleden naar Peru
verhuisd met als doel iets voor de Peruaanse kinderen te doen. Ze heeft
destijds de stichting Ayllu Yupaychay opgericht en gebruikt het mooie
coloniale gebouw als kindermuseum voor de bijzondere kindertekeningen
van haar project. Regelmatig zijn er allerlei exposities van
kindertekeningen van haar project.
Zij vindt net als ik dat ART heel belangrijk is voor de Peruaanse
kinderen! Helaas weet ook zij de Peruaanse regering nog niet te
overtuigen hoe belangrijk het is voor alle kinderen en ART te
introduceren in het onderwijs.
Volgens onderzoek hebben kinderen met een creatieve achtergrond meer
kans op slagen in het middelbare onderwijs en hebben ze betere
leerresultaten! Het was leuk om te zien hoe een bepaalde opdracht om
eigen weefpatronen te verzinnen heel veel leuke tekeningen opleverde.
Ook zij deelt de mening dat het heel belangrijk is om de Peruaanse
kinderen te leren zich beter te kunnen uiten. Door hen zomaar wat te
laten schilderen en niet door hen te leren dingen te kopiëren, komen er
allerlei emoties los. Het is bovendien grappig om van haar te horen dat
zij dezelfde opvattingen hierover heeft als ik en speciale methodes
toepast om de kinderen vrij te maken.
Inmiddels heb ik bij het project CEDNA met een aantal kinderen
geschilderd. Het was typerend hoe overeenkomend de tekeningen waren:
bergen, huisjes, bloemen, wolkjes en een condor. De onderkant van de
tekening was bij veel kinderen groen. Dit geeft voor mij aan hoe deze
kinderen in hun patroon vastzitten.
De ruimte waar we moesten schilderen was trouwens erg klein. Er waren
weinig tafeltjes en stoeltjes met als gevolg dat de kinderen tegen
elkaar aanzaten en er weinig ruimte was voor hun tekeningen en helemaal
voor hun plastic bordjes met verf, want die moesten ze daarom maar op
schoot houden! Toch vroegen ze na afloop wanneer ze weer mochten
schilderen.
Alle kinderen waren heel erg enthousiast en trots dat ze iets
mooi gemaakt hadden!
|
Nieuws maandag 19 oktober 2009
Inmiddels ben ik al weer een tijdje in Cusco en zal mijn verhaal doen
vanaf het begin.
6 oktober was de vertrekdatum. Het afscheid was best zwaar want ik moest
dit keer alleen naar Zuid-Amerika en het afscheid was dan ook niet
zonder tranen. Vanaf Amsterdam had ik een directe vlucht met KLM naar
Lima, dus hoefde gelukkig niet nog eens over te stappen zoals wel het
geval bij de maatschappij Iberia die over Madrid vliegt.
De lange vlucht was vrij saai. Naast mij zat een Peruaan die niet
bepaald spraakzaam was. Ik ben na een tijdje tegen hem gaan aanpraten en
uiteindelijk kwam ik erachter dat hij naar Lima ging om zijn familie
zoals ouders te gaan bezoeken. Hij woonde al heel wat jaren in Zweden en
vertelde dat hij getrouwd is met een Peruaanse en 2 grote kinderen heeft
waarvan 1 dochter in Londen woont en de ander in San Francisco. Verder
heb ik een film zitten kijken en wat muziek geluisterd. De verzorging
was goed bij de KLM, maar wat was ik blij toen ik eindelijk in Lima
aankwam !
Buiten de aankomsthal stond een chauffeur van mijn hotel te wachten met
een bord waar mijn naam opstond en nadat mijn bagage in de auto was
geladen, reden we door het superdrukke Lima naar mijn hotel. Het verkeer
is daar echt een gekkenhuis..... iedereen rijdt kris kras door elkaar
net zoals de botsautootjes op de kermis.
Het tijdsverschil is 7 uur met Nederland en het was dus eigenlijk voor
mij 2 uur 's nachts dat ik in Lima aankwam, maar in Lima was het pas 6
uur 's avonds, dus kon ik nog even wat eten en daarna uitrusten van de
vlucht.
In Lima had ik 2 overnachtingen in een net gezellig hotel in Miraflores
op een steenworp afstand van Larcomar, het elitecentrum van Lima. Hier
heb ik inmiddels mijn vaste terrasje waar ik altijd een heerlijke hugo
Pina-Banana drink.
Na anderhalve dag in Lima te hebben vertoefd, ben ik doorgevlogen naar
Cusco. Ook daar werd ik opgehaald door de chauffeur van mijn favoriete
hotel Marani, waar ik weer hartelijk ontvangen werd door het personeel.
Inmiddels heb ik mijn Spaans weer wat bijgespijkerd en heb ik contact
gehad met de verschillende mensen die mij verder kunnen helpen. Met de
Stichting Cedna had ik een afspraak met Cora Staats, een Nederlandse die
deze stichting heeft opgericht en die al enige jaren in Cusco woont. Men
werkt met alleenstaande moeders en kinderen en geeft voorlichting en
cursussen over gezondheidszaken, zoals hygiëne en
ondervoedingsproblematiek. Stichting Cedna heeft veel te maken met
gezinnen waar veel problematiek heerst vanwege geweld, misbruik en
drank.
Het hoofd van het kinderproject is een Peruaanse advocate, Karina, die
heel enthousiast is over mijn plan om een Creativiteitscentrum te
beginnen! Zij wil zich hiervoor inzetten en gaat bij twee gemeentes in
Cusco proberen om een financiële bijdrage te krijgen voor mijn project.
Als deze mee zouden werken, zou dit fantastisch zijn voor Stichting
Art4Peru, want in Peru is het niet zo makkelijk toestemming te krijgen
voor dit soort zaken. Maar met oog op de problematiek die in heel Peru
heerst is het heel goed mogelijk dat er toch toestemming zal worden
verleend!
Op dit moment zijn er ongeveer 300 kinderen aan wie schilderles zou
moeten worden gegeven. Er komt een proefperiode van één jaar om te
kijken of het loopt en of er voldoende geld beschikbaar is voor het
project.
Er wordt dan i.v.m. de problematiek van deze kinderen ook een psycholoog
bij het project betrokken.
Woensdag 21 oktober ga ik alvast met 24 kinderen schilderen. Ik krijg
hierbij assistentie van Efraim, een straatverkoper, die ik nog van
vorige jaren ken. Deze jongen heeft een vrouw en 2 kinderen en zit op de
Academie Belles Artes in Cusco. Zo kan ik hem een kans geven zich nuttig
te maken voor deze kinderen en misschien groeit hier een vaste job voor
hem uit? Er zijn trouwens heel wat projecten die graag willen dat ik met
hun kinderen kom schilderen. Zo ontmoette ik een Nederlandse vrouw,
Marianne, die al 20 jaar hier woont en een reisbureau heeft.
Zij kent weer iemand die het fantastisch zou vinden als ik in het
regenwoud met kinderen kom schilderen.
Het is zo belangrijk dat Peruaanse kinderen leren creatief te zijn. Door
zich op papier of doek te uiten kunnen zij leren onafhankelijk te denken
en ook hun problematiek te verwerken. Ze leren samen te werken en
allerlei kunstuitingen van anderen te begrijpen en daar respect voor op
te brengen. Bovendien maak je hen blij en krijgen ze meer zelfvertrouwen
doordat zij ontdekken iets te kunnen. Tal van redenen waarom
creativiteit zo belangrijk is in dit leven. Door deze kinderen allerlei
vormen van creativiteit aan te bieden en hen jong een aantal
vaardigheden bij te brengen, geeft hen dat ook meer mogelijkheden voor
later. Ze kunnen dan leren creatiever met hun ontwikkeling en toekomst
om te gaan en makkelijker oplossingen te vinden voor alle problemen die
ze daarbij tegenkomen.
Veel Peruanen die ik over mijn project vertel, vinden het een
geweldig initiatief voor de toekomst !!!
|
Vertrek 6 oktober 2009:
Vanmorgen vroeg is Inez Köhler met de rechtstreekse
KLM-vlucht KL0743 naar Lima afgereisd.
Na een korte tussenstop in Lima
zal zij donderdagmorgen verder vliegen naar Cuzco, waar zij gedurende
twee maanden op de diverse projecten met kinderen in de
basisschoolleeftijd zal gaan schilderen.
Inez zal verder regelmatig verslag gaan doen van haar ervaringen via
deze webpagina.
|
Augustus 2009
In oktober vertrekt Inez Köhler voor twee maanden naar Peru om met de
kinderen van verschillende projecten te gaan schilderen. Materialen
zoals verf, doekjes, penselen worden in Peru zelf aangeschaft zodat
daarmee tegelijkertijd de economie in Peru een beetje wordt ondersteund.
Eerst gaat zij in Cusco naar een aantal kinderprojecten, waar ze met de
kinderen zal gaan schilderen.
Daarnaast heeft zij afgespraken gepland met de diverse contacten zoals
de Rotary en kunstacademie met betrekking tot het project
'Creativiteitscentrum'. Het is immers belangrijk om de Peruaanse
'autoriteiten' met je mee te hebben.
Daarna zal zij naar Ayacucho gaan om ook daar met de kinderen te gaan
schilderen en de plannen voor een creativiteitscentrum met haar
contacten te bespreken.
Vanzelfsprekend blijft de stichting sponsoren en vrijwilligers
zoeken die het plan ondersteunen om een Creativiteitscentrum voor
kinderen op te richten!
|
Steun de kinderen in Peru en koop een
kunstkalender
met afbeeldingen van schilderijen of etsen over Peru !
|
| |
|
.gif){kind=logo}