Art4Peru Life in Peru Websiteheader


 naar ART-inez

Terug 

Email
info@art4peru.nl

Telefoon
0252 - 22 49 95

PROJECT 2009


Schilderen in Cusco en Ayacucho (Peru)

Kinderproject Cusco

Allereerst heb ik bij de stichting Cedna/Vilcabamba een schilderproject gedaan.
Helaas was er maar een super klein lokaal voor deze activiteiten beschikbaar. De kinderen zaten tegen elkaar aan en moesten met hun verfbordjes op schoot zitten, wat niet echt handig werkt. Ze vonden het gelukkig heel erg leuk en het was zo geweldig om te ervaren hoe de kinderen hiervan hebben genoten!
Ik had graag nog wat langer met hen gewerkt maar dat paste helaas niet in het programma van Cedna. Voor dit soort creativiteit is er in het algemeen te weinig ruimte, tijd en geld. Gelukkig zijn er nog genoeg plekken waar de stichting terecht kan en waar ze heel blij zijn als er enige creativiteit zoals schilderen kan worden georganiseerd!
In Peru is het net zoals in andere landen waar armoede heerst meer een kwestie van overleven en komt creativiteit op de laatste plaats terwijl ik als kunstenaar juist vind dat dit voor de ontwikkeling van kinderen broodnodig is.


              

              

    
       

Middelbare schoolmeisjes gaan net als de basisschoolkinderen in een uniform naar school.
Elke school heeft zo zijn eigen kleur.

    




Kinderproject in Ayacucho

De stichting Los Cachorros in Ayacucho is een opvangproject van straatkinderen. Deze kinderen leven op straat, slapen in de rivier die grotendeels droog staat en komen uit problematische gezinnen waar dingen zoals drank, misbruik en geweld niet ongewoon zijn. Een aantal van hen snuiven zelfs lime waar ze maar moeilijk van af kunnen komen. Het was voor mij een bijzondere ervaring om met hen te schilderen.

De meeste kinderen hebben nog nooit met verf gewerkt, alleen met kleurpotlood. In het begin was het wel even wennen maar langzamerhand zag je hun kopieergedrag een beetje veranderen en kregen ze het mengen van verschillende kleuren verf al aardig onder de knie. Voor dit soort kinderen blijkt het schilderen een ideale uitlaatklep en helpt hen bij het verwerken van hun problemen.
Ik vond het heel bijzonder dat Alanya, de oprichtster van Los Cachorros, mij na mijn terugkeer in Nederland vertelde dat zij er alles aan zal doen om dit schilderen wekelijks te laten voorzetten, hetzij door vrijwilligers of zoals ik haar had voorgesteld door leerlingen van de Kunstacademie, die op zo'n manier dan gelijk een stage kunnen lopen!



              

              

              

              

         


In Ayacucho wordt op 20 november net als op andere plaatsen in de wereld de dag van het recht van het kind gevierd. Er zijn dan allerlei optochten van kinderen die met spandoeken lopen met allerlei leuzen.
Er worden op deze bijzondere dag allerlei feestelijke activiteiten georganiseerd.


        
              

              

                                     








(Reisverslag van Inez Khler)

Nieuws zaterdag 5 december 2009


NOG N DAG QUITO EN DAN WEER NAAR HUIS


Het eind van mijn projectreis in Zuid-Amerika is in zicht.
Morgen 6 december vlieg ik rechtstreeks met de KLM naar Amsterdam waar mijn mannetje mij op staat te wachten.
De 10 daagjes vakantie in Quito zijn goed bevallen. Het klimaat is uitermate lekker op een dagelijkse fikse regenbui na. Tja, het is hier tenslotte winter!

Mijn kinderproject bij Los Cachorros in Ayacucho was een succes. De (zwerf)kinderen hebben naar hartelust geschilderd en de resultaten waren boven verwachting. In het begin was het veel kopiren geblazen, maar bij elke les merkte ik dat ze meer durfden en veel meer los kwamen en daar doe je het tenslotte ook voor.
Het is uitermate belangrijk voor deze kinderen om zich te kunnen uiten en hopelijk krijgt het een vervolg!!!

Wat ik niet verwacht had, was dat er de laatste dag dat ik schilderles gaf een afscheidsfeestje voor mij was georganiseerd en er werd door de kids muziek gemaakt en gezongen! De muur was behangen met mooi tekeningen en mijn naam stond op de muur met een bedankwoord erbij.

Van Alanya, directeur van Los Cachorros, kreeg ik een speech en van alle medewerkers en alle kinderen kreeg ik een oorkonde kado. Deze oorkonde is een beschreven lederen vel met een lied erop en dank namens alle kids en personeel. Een fantastisch iniatiatief! Dit is een goede herinnering aan de tijd dat ik in Ayacucho heb doorgebracht. Het krijgt een ereplaatsje in mijn atelier!

Ik hoop van harte voor deze kinderen dat de schilderles een vervolg krijgt!


Nieuws dinsdag 17 november 2009
 

KLEURRIJKE KERSTKAARTEN VAN DE KINDEREN VAN LOS CACHORROS

In december zijn er mooie kleurrijke kerstkaarten te koop die zijn gemaakt door de zwerfkinderen van Los Cachorros!

Ik heb de afgelopen weken met diverse groepjes zwerfkinderen van Los Cachorros geschilderd.
De vooruitgang is echt zichtbaar en deze week heb ik de kinderen kerstkaarten laten maken.
In het begin lieten ze nog veel witte plekken in hun werk zitten, maar nu raken de tekeningen al aardig gekleurd en er zijn nog nauwelijks open plekken te bespeuren. Langzaam maar zeker raken ze een beetje vertrouwd met het schilderen en ze vinden het ook echt waanzinnig leuk om te doen!

De verf is bijna op en ik moet weer nieuwe kopen. Dat is best moeilijk hier in Ayacucho, want er is haast niets anders op dit gebied te krijgen dan alleen kleurpotloden. Acrylverf kun je hier alleen bij de Academie Belles Artes kopen en die is dan heel duur! Ook schildersdoekjes zijn erg prijzig! Maar bij de laatste schilderles krijgen ze allemaal een mooi schildersdoekje van mij cadeau die ze dan boven hun bed kunnen ophangen!

Vrijdag is het de dag met de tien rechten van het kind en woensdag ga ik in het centrum met de kinderen een mooie muurschildering maken op een muur die beschikbaar wordt gesteld voor deze dag. Een echte happening voor ze!

Van de mooiste kleurige tekeningen zoek ik er vervolgens een paar uit om kerstkaarten van te laten drukken. De kerstkaarten van deze kinderen zullen dan begin december te koop zijn.
De opbrengst daarvan gaat dan vervolgens weer naar naar Los Cachorros!

Dus lieve mensen, als je dit bericht leest, koop dan een pakje kaarten van deze kids, por favor!
Deze kerstkaarten zullen verkrijgbaar zijn via deze website www.art4peru.nl en in Galerie Art-inez, Herenstraat 110 te Voorhout.

Namens de kinderen van Los Cachorros alvast  MUCHISIMAS GRACIAS !!!!!


Nieuws dinsdag 10 november 2009
 
Inmiddels zit ik alweer even in Ayacucho, een stadje dat tussen Lima en Cusco ligt. Het is hier iets minder hoog dan in Cusco, ongeveer 2.800 i.p.v. 3.360 meter. En het is hier een stuk warmer omdat het iets minder hoog ligt.
Af en toe s nachts een enkele onweersbui, maar overdag is het hier echt tropisch! De Peruanen zelf vinden het niet fijn, maar ik geniet iedere dag van het heerlijke klimaat!

Vanuit Cusco moest ik eerst naar Lima vliegen en toen weer een stuk terug. Er gaat maar n keer per dag, heel erg vroeg in de ochtend, een vlucht naar Ayacucho. Erg onlogisch, maar een verbinding die nog slecht is ook.
Ik heb nog overwogen om met de bus te gaan, maar dit werd mij van alle kanten afgeraden! Het is een slechte en onverharde steile weg met hobbels en gaten, hoog door de bergen, en de reis duurt minstens 20 uur tot 25 uur.
Dit klonk voor mij niet zo aantrekkelijk, dus dan maar vliegen.

Het is hier bovendien veel minder toeristisch en ook veel simpeler. Geen toeristenwinkeltjes zoals in Cusco, maar wel veel kleine bedrijven zoals timmerbedrijfjes, naaiwinkeltjes, schoenmakertjes, kledingwinkeltjes, telefoonwinkeltjes zoals Claro en Movistar en andere handvaardigheidsbedrijfjes, die vaak in een kleine en simpele ruimte zitten !
In het midden van Ayacucho is een groot plein met een restaurantje, een informatiecentrum Peru, een hostal en kleine winkeltjes met daarachter vaak een binnenplaatsje.
Rondom de Plaza zijn de huisjes gebouwd van de bewoners van Ayacucho. Je waant je in een tijd van 50 jaar terug.
Buiten op straat zie je de vrouwtjes zitten met hun sinaasappels, groenten en fruitstalletjes uitgestald. Er is ook een grote overdekte Mercado waar je alles kunt kopen van vlees, groenten, heerlijke vruchtensapjes, kleding, aardappels, allerlei granen, bonen en noten tot plastic tafelkleden. Op zaterdag is er een grote vismarkt waar je voor een prikje grote zalmen, enorme tonijnen en andere vissen kunt kopen. Afgelopen zaterdag stonden de mensen in de rij voor een kop soep, want er was iemand met een gigantische pan kreeftensoep, wat hier niet zo gewoon is.


Mijn project bij Los Cachorros gaat goed!

De kinderen zijn enthousiast en dat is voor mij belangrijk!

Ik werk met verschillende groepen in drie fases, t.w.:

1. De straat en zwerfkinderen.
Straatwerkers proberen contact te leggen met deze kinderen en achter hun problemen te komen.

2. De nachtopvang.
Deze nachtopvang is vooral voor de zwerfkinderen die veelal in de rivier en op straat slapen. Deze rivier is droog en is bezaaid met vreselijk veel plastic en huisvuil. Deze kids worden door Los Cachorros opgevangen.

3. De permanente opvang.
Deze kinderen wonen hier dan permanent en krijgen onderwijs en tevens huiswerkbegeleiding.

Vaak is de achtergrond van de straatkinderen niet bekend en is het erg moeilijk daar achter te komen. Niet alle kinderen praten over hun verleden en hun problemen. Toch komt men dit vroeg of laat te weten. Het zijn vaak kinderen zonder structuur en ze hebben geen remmingen. Deze week waren er bijvoorbeeld twee kinderen die weggelopen zijn en weer de straat opgaan en weer Lime gaan snuiven, want ze kunnen de structuur niet aan en willen hun vrijheid! Toch komen ze vaak weer terug.

Er is hier ook pyschologische begeleiding en een maatschappelijk werkster aanwezig. De leeftijden van de kinderen varieren. Ik denk vanaf 7 of 8 jaar tot zon beetje tot en met de puberteit. Het is leuk om te zien hoe deze kinderen toch genieten van het schilderen als ze bezig zijn. Dit geeft hen toch het zelfvertrouwen dat ze iets kunnen en ze zijn dan even trots op zichzelf.

Creativiteit is iets waar het hier in Peru echt aan ontbreekt.
Er wordt nog steeds volgens vaste ouderwetse patronen gedacht en gewerkt. Ik vind het fijn deze kinderen op weg te helpen zichzelf te leren uiten door middel van het vrije schilderen, door een bepaalde methodiek toe te passen waardoor ze zich op den duur vrijer kunnen uiten.



Nieuws donderdag 22 oktober 2009

Vandaag ben ik met Cora Staats van het project Cedna naar het kindermuseum geweest in Cusco.
Een Amerikaanse dame, Laura Russel, is achttien jaar geleden naar Peru verhuisd met als doel iets voor de Peruaanse kinderen te doen. Ze heeft destijds de stichting Ayllu Yupaychay opgericht en gebruikt het mooie coloniale gebouw als kindermuseum voor de bijzondere kindertekeningen van haar project. Regelmatig zijn er allerlei exposities van kindertekeningen van haar project.

Zij vindt net als ik dat ART heel belangrijk is voor de Peruaanse kinderen! Helaas weet ook zij de Peruaanse regering nog niet te overtuigen hoe belangrijk het is voor alle kinderen en ART te introduceren in het onderwijs.
Volgens onderzoek hebben kinderen met een creatieve achtergrond meer kans op slagen in het middelbare onderwijs en hebben ze betere leerresultaten! Het was leuk om te zien hoe een bepaalde opdracht om eigen weefpatronen te verzinnen heel veel leuke tekeningen opleverde.
 
Ook zij deelt de mening dat het heel belangrijk is om de Peruaanse kinderen te leren zich beter te kunnen uiten. Door hen zomaar wat te laten schilderen en niet door hen te leren dingen te kopiren, komen er allerlei emoties los. Het is bovendien grappig om van haar te horen dat zij dezelfde opvattingen hierover heeft als ik en speciale methodes toepast om de kinderen vrij te maken.

Inmiddels heb ik bij het project CEDNA met een aantal kinderen geschilderd. Het was typerend hoe overeenkomend de tekeningen waren: bergen, huisjes, bloemen, wolkjes en een condor. De onderkant van de tekening was bij veel kinderen groen. Dit geeft voor mij aan hoe deze kinderen in hun patroon vastzitten.
De ruimte waar we moesten schilderen was trouwens erg klein. Er waren weinig tafeltjes en stoeltjes met als gevolg dat de kinderen tegen elkaar aanzaten en er weinig ruimte was voor hun tekeningen en helemaal voor hun plastic bordjes met verf, want die moesten ze daarom maar op schoot houden! Toch vroegen ze na afloop wanneer ze weer mochten schilderen.

Alle kinderen waren heel erg enthousiast en trots dat ze iets mooi gemaakt hadden!



Nieuws maandag 19 oktober 2009

Inmiddels ben ik al weer een tijdje in Cusco en zal mijn verhaal doen vanaf het begin.
6 oktober was de vertrekdatum. Het afscheid was best zwaar want ik moest dit keer alleen naar Zuid-Amerika en het afscheid was dan ook niet zonder tranen. Vanaf Amsterdam had ik een directe vlucht met KLM naar Lima, dus hoefde gelukkig niet nog eens over te stappen zoals wel het geval bij de maatschappij Iberia die over Madrid vliegt.
De lange vlucht was vrij saai. Naast mij zat een Peruaan die niet bepaald spraakzaam was. Ik ben na een tijdje tegen hem gaan aanpraten en uiteindelijk kwam ik erachter dat hij naar Lima ging om zijn familie zoals ouders te gaan bezoeken. Hij woonde al heel wat jaren in Zweden en vertelde dat hij getrouwd is met een Peruaanse en 2 grote kinderen heeft waarvan 1 dochter in Londen woont en de ander in San Francisco. Verder heb ik een film zitten kijken en wat muziek geluisterd. De verzorging was goed bij de KLM, maar wat was ik blij toen ik eindelijk in Lima aankwam !

Buiten de aankomsthal stond een chauffeur van mijn hotel te wachten met een bord waar mijn naam opstond en nadat mijn bagage in de auto was geladen, reden we door het superdrukke Lima naar mijn hotel. Het verkeer is daar echt een gekkenhuis..... iedereen rijdt kris kras door elkaar net zoals de botsautootjes op de kermis.
Het tijdsverschil is 7 uur met Nederland en het was dus eigenlijk voor mij 2 uur 's nachts dat ik in Lima aankwam, maar in Lima was het pas 6 uur 's avonds, dus kon ik nog even wat eten en daarna uitrusten van de vlucht.

In Lima had ik 2 overnachtingen in een net gezellig hotel in Miraflores op een steenworp afstand van Larcomar, het elitecentrum van Lima. Hier heb ik inmiddels mijn vaste terrasje waar ik altijd een heerlijke hugo Pina-Banana drink.
Na anderhalve dag in Lima te hebben vertoefd, ben ik doorgevlogen naar Cusco. Ook daar werd ik opgehaald door de chauffeur van mijn favoriete hotel Marani, waar ik weer hartelijk ontvangen werd door het personeel.

Inmiddels heb ik mijn Spaans weer wat bijgespijkerd en heb ik contact gehad met de verschillende mensen die mij verder kunnen helpen. Met de Stichting Cedna had ik een afspraak met Cora Staats, een Nederlandse die deze stichting heeft opgericht en die al enige jaren in Cusco woont. Men werkt met alleenstaande moeders en kinderen en geeft voorlichting en cursussen over gezondheidszaken, zoals hygine en ondervoedingsproblematiek. Stichting Cedna heeft veel te maken met gezinnen waar veel problematiek heerst vanwege geweld, misbruik en drank.

Het hoofd van het kinderproject is een Peruaanse advocate, Karina, die heel enthousiast is over mijn plan om een Creativiteitscentrum te beginnen! Zij wil zich hiervoor inzetten en gaat bij twee gemeentes in Cusco proberen om een financile bijdrage te krijgen voor mijn project. Als deze mee zouden werken, zou dit fantastisch zijn voor Stichting Art4Peru, want in Peru is het niet zo makkelijk toestemming te krijgen voor dit soort zaken. Maar met oog op de problematiek die in heel Peru heerst is het heel goed mogelijk dat er toch toestemming zal worden verleend!
Op dit moment zijn er ongeveer 300 kinderen aan wie schilderles zou moeten worden gegeven. Er komt een proefperiode van n jaar om te kijken of het loopt en of er voldoende geld beschikbaar is voor het project.
Er wordt dan i.v.m. de problematiek van deze kinderen ook een psycholoog bij het project betrokken.

Woensdag 21 oktober ga ik alvast met 24 kinderen schilderen. Ik krijg hierbij assistentie van Efraim, een straatverkoper, die ik nog van vorige jaren ken. Deze jongen heeft een vrouw en 2 kinderen en zit op de Academie Belles Artes in Cusco. Zo kan ik hem een kans geven zich nuttig te maken voor deze kinderen en misschien groeit hier een vaste job voor hem uit? Er zijn trouwens heel wat projecten die graag willen dat ik met hun kinderen kom schilderen. Zo ontmoette ik een Nederlandse vrouw, Marianne, die al 20 jaar hier woont en een reisbureau heeft.
Zij kent weer iemand die het fantastisch zou vinden als ik in het regenwoud met kinderen kom schilderen.

Het is zo belangrijk dat Peruaanse kinderen leren creatief te zijn. Door zich op papier of doek te uiten kunnen zij leren onafhankelijk te denken en ook hun problematiek te verwerken. Ze leren samen te werken en allerlei kunstuitingen van anderen te begrijpen en daar respect voor op te brengen. Bovendien maak je hen blij en krijgen ze meer zelfvertrouwen doordat zij ontdekken iets te kunnen. Tal van redenen waarom creativiteit zo belangrijk is in dit leven. Door deze kinderen allerlei vormen van creativiteit aan te bieden en hen jong een aantal vaardigheden bij te brengen, geeft hen dat ook meer mogelijkheden voor later. Ze kunnen dan leren creatiever met hun ontwikkeling en toekomst om te gaan en makkelijker oplossingen te vinden voor alle problemen die ze daarbij tegenkomen.

Veel Peruanen die ik over mijn project vertel, vinden het een geweldig initiatief voor de toekomst !!!


Vertrek 6 oktober 2009
:

Vanmorgen vroeg is Inez Khler met de rechtstreekse KLM-vlucht KL0743 naar Lima afgereisd.
Na een korte tussenstop in Lima zal zij donderdagmorgen verder vliegen naar Cuzco, waar zij gedurende twee maanden op de diverse projecten met kinderen in de basisschoolleeftijd zal gaan schilderen.

Inez zal verder regelmatig verslag gaan doen van haar ervaringen via deze webpagina.


Augustus 2009


In oktober vertrekt Inez Khler voor twee maanden naar Peru om met de kinderen van verschillende projecten te gaan schilderen. Materialen zoals verf, doekjes, penselen worden in Peru zelf aangeschaft zodat daarmee tegelijkertijd de economie in Peru een beetje wordt ondersteund.

Eerst gaat zij in Cusco naar een aantal kinderprojecten, waar ze met de kinderen zal gaan schilderen.
Daarnaast heeft zij afgespraken gepland met de diverse contacten zoals de Rotary en kunstacademie met betrekking tot het project 'Creativiteitscentrum'. Het is immers belangrijk om de Peruaanse 'autoriteiten' met je mee te hebben.

Daarna zal zij naar Ayacucho gaan om ook daar met de kinderen te gaan schilderen en de plannen voor een creativiteitscentrum met haar contacten te bespreken.


Vanzelfsprekend blijft de stichting sponsoren en vrijwilligers zoeken die het plan ondersteunen om een Creativiteitscentrum voor kinderen op te richten!

Steun de kinderen in Peru en koop een 
kunstkalender 
met afbeeldingen van schilderijen of etsen over Peru !

 
 
●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●

U kunt een  e-mailbericht  met vragen of opmerkingen over deze website sturen aan :  webmaster@art-inez.nl
Het is niet toegestaan om teksten of afbeeldingen van deze website te downloaden, af te drukken  en/of  na te maken
zonder de uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de kunstenaar zelf (Copyright 2005 by Inez Khler). 
Deze website is regelmatig onder constructie en is laatst bijgewerkt op 20 december 2010
.